چه کار باید کرد؟
|
||
در دنباله مطلب قبلی باید بگم که ما مظلومیم. حتی مظلوم تر از اهل غزه. شاید تعجب کنین؛ اما دلیل دارم.
١- ما هم درگیر جنگ بودیم. اما علاوه بر تحریم ها ی اقتصادی و نظامی، ما تحریم سیاسی_خبری هم شده بودیم. در حالی که مظلومانه می جنگیدیم، هیچ کس نبود از ما دفاع حتی سیاسی و خبری کنه.
خوشبختانه اگر اون روز ما در جبهه حق تقریبا تنها بودیم، از ثمرات انقلاب ما این هستش که امروز مظلومین دنیا چند پشتیبان دارن، که از اون ها حمایت سیاسی، خبری کنن. که به نظرم توسعه شبکه های برون مرزی در همین راستا بوده و اتفاقا سیاست تاثیر گذاری هم هست.
حتی جورج گالوین( یکی از نماینده های مجلس انگلیس) منبع خبری خودش رو PRESS TV اعلام کرد. و همین خبر رسانی ها بود که منجر به تظاهرات گسترده شد.
2- ما مظلومیم، چون در برابر ما همه متحد شده بودن. چه کشورهای عربی و چه اروپایی و ....
اما در غزه، و البته با تلاش ما، این جبهه شکست. و این بار اختلاف به داخل اتحادیه عرب و اروپا رسوخ کرد. البته هنوز ثمرات کامل اون به بار ننشسته و آینده ای درخشانتر در پی هست.
3- ما مظلومیم چون جرم همدستی با ما کفایت می کنه که ملتی رو به خاک و خون بکشن. شاید به همین دلیل بود تاخیر طولانی در پاسخ تبریک رهبری ایران توسط اسماعیل هنیه. با اینکه 2 روز قبل از توقف حملات ایشون پیام تبریک پیروزی فرستادن.البته از حق نگذریم وقتی جواب داد جواب زیبایی داد.
4- ما مظلومیم چون هیچکس نیست( البته از مخالفین داخلی سیاست خارجی ایران) که بگه اگه این بار اتحادی هرچند کوچک در دفاع از آرمان فلسطین شکل گرفت، این کار حاصل زحمات ایران بوده. هر چند اسرائیلی ها به اون اعتراف کنن.
5- ما مظلومیم چرا که وقتی اردوغان اون کار رو در داووس انجام داد، همه به اون آفرین گفتن و شجاعتش رو تحصین کردن و گفتن ما باید از ترکیه یاد بگیریم. در حالی که اردوغان در ارزوی رفتار عزتمندانه ای مثل ماست. اما نگرانی از اقدام نظامی ها اون رو از این کار باز میداره.
راستی چرا مرغ همسایه غازه؟