میر حسین موسوی

میر حسین موسوی رو خیلی دوست دارم. برای من یادآور ارزشهایی هست که دیگه ازشون کمتر حرفی زده میشه. یعنی اگر از من کسی آدرس یک اصول گرای واقعی رو بپرسه یک راست اشاره می کنم به میرحسین.

هنوز معلوم نیست تو انتخابات شرکت میکنه یا نه. اما اگه شرکت کنه حسابی گیج و واگیج میشم.

همونطور کهه قبلا هم گفتم بعضی کارهای احمدی نژاد رو خصوصا تو اقتصاد قبول ندارم. اما دلم هم نمیاد بهش رای ندم. چون شاید برداشت بشه که مردم از خط اصول گرایی برگشتن.

اما میرحسین کسی هست که به خاطر اینکه خاتمی بوی اون رو می داد بهش رای دادم و بعد دیدم که نه. خاتمی خیلی اسیر رو درواسی هست. حالا اگه بیاد مگه میتونم بهش رای ندم؟

حرف های دیروز دانشکده فنی میر حسین، بوی انقلاب و ارزش هاش رو داشت. ارزش هایی که نسل من در راه اون همه هستیشون رو در طبق اخلاص گذاشتن.

دیروز ٢ بار اشک تو چشمام حلقه زد. یک بار با خوندن حرف های میر حسین و دیدن صورت قشنگش. (از این به بعدش برای شوخیه- کسی که اینجارو نمیبینه و برای خودم یادگاری میمونه) یک بار هم موقع تماشای جومونگ و صحنه ای که سوسانو رفت پیش جومونگ.

البته اینم به یادگار برای خودم بنویسم که یک بار دیگه هم اشکم درومد اونم وقتی پرسپولیش ٢-١ به مقاومت باخت.

/ 0 نظر / 7 بازدید